صیانه ماشطه

اویکی از همان سیزده بانویی است که دردولت حضرت مهدی"ع" زنده شده، به دنیا باز می گردد. وی همسر حزقیل -  پسر عموی فرعون – و شغلش آرایشگری دختر فرعون بود. او همانند شوهرش به پیامبر زمان خود- حضرت موسی- ایمان آورده بود، ولی همچنان ایمان خود را پنهان می کرد.

نوشته اند : روزی وی مشغول آرایش دختر فرعون بود که شانه ازدستش افتاد وبی اختیار نام خدا را بر زبان جاری ساخت .

دختر فرعون گفت:آیا نام پدر مرا بر زبان جاری آوردی ؟گفت:نه، بلکه نام کسی را بر زبان آوردم که پدر تو را آفریده است .

دختر فرعون ماجرا را نزد پدر بازگو کردو فرعون صیانه را احضار کرد وگفت: مگر به خدایی من اعتراف نداری؟ گفت: هرگز! من از خدای حقیقی دست نمی کشم و تو را پرستش نمی کنم.

فرعون دستور داد تا تنورمسی برافروزند و همه بچه های آن را در حضورش در آتش افکنند . چون نوبت به طفل شیر خوارش رسید ، صیانه می خواست به ظاهر از دین برائت جوید که کودک شیر خوارش به زبان آمد و گفت: مادر صبر کن که تو بر حق هستی!

فرعونیان آن زن و بچه شیر خوارش را در آتش افکنده ، سوزاندند و خداوند در اثر صبر وتحمل آن زن در راه دین،او را در دولت امام مهدی"عج"زنده می گرداند تا هم به آن حضرت خدمت کند و هم انتقام خود را از فرعونیان بگیرد.   

دو مرد نابینا بر سر راه ام جعفر زبیده عباسی نشسته بودند، زیرا از بخشش و کرم او خبر داشتند. یکی می‌‌‌گفت: اللهم ارزقنی من فضلک؛ خداوندا از فضل و کرمت به من روزی ده. و دیگری می‌‌‌گفت: اللهم ارزقنی من فضل أم جعفر؛ خداوندا از فضل و بخشش امجعفر به من روزی ده. ام جعفر نیز دعای آنان را می‌‌شنید و از آن خبر داشت، لذا برای مردی که از فضل و بخشش خداوند درخواست رزق و روزی می‌‌کرد، دو درهم می‌‌فرستاد، و برای کسی که از فضل و بخشش او طلب رزق و روزی می‌‌نمود مرغی سرخ کرده هر روز ده دینار در شکمش قرار می‌‌داد و می‌‌فرستاد.

صاحب مرغ سرخ شده هر روز مرغش را به دو درهم به دوست نابینایش – که از فضل خداوند طلب رزق و روزی می‌‌نمود- می‌‌‌‌فروخت، اما نمی‌‌‌‌دانست در شکم آن چه چیزی وجود دارد . ده روز بر این قضیه سپری شد، سپس ام جعفر از کنار آن دو شخص گذشت.

                                                                                                        به کسی که از فضل و بخشش او طلب رزق و ورزی می‌‌‌‌کرد، گفت: آیا فضل و بخشش ما تو را ثروتمند و بی نیاز ننمود؟
پرسید: چه بود فضل و بخششت؟

ام جعفر گفت: صد دینار در ده روز.نابینا گفت: خیر، بلکه هر روز یک مرغ برایم می‌‌‌‌فرستادی که من هم آن را هر روز به دو درهم به دوستم می‌‌‌‌فروختم.ام جعفر گفت: اما این شخص از فضل و بخشش ام جعفر طلب نمود پس خداوند او را محروم کرد، و دیگری از فضل و بخشش خداوند طلب می‌‌‌‌نمود پس خداوند به او عطا کرد و او را بی نیاز گردانید.

احترام به سلیقه های یكدیگر یكی از بهترین شیوه های ایجاد تفاهم در خانواده هاست. امام در زندگی خود از این اخلاق نیكو بسیار استفاده می كردند. در احادیث و روایات نورانی ائمه (ع) نیز بحث اكرام و احترام به همسربه عنوان یك اصل اساسی برای استحكام روابط خانوادگی مطرح شده است. امام صادق(ع) در این زمینه می فرماید:

"مَن اَتَّخَذَ اِمرأة فـَلیَكرمَها.، هر كس زنی بگیرد، باید او را احترام كند.

و نیز پیامبر گرامی اسلامی می فرماید:

"... اخذتموهنّ علی امانات الله ...، شماها زنان را به عنوان امانات الهی گرفتید."

" تا من نمی آمدم سرسفره، خوردن غذا را شروع نمی كردند. به بچه ها هم می گفتند، صبر كنید تا خانم بیاید."

در همین زمینه دختر بزرگ ایشان می گوید:" اگر بگویم كه در طول شصت سال زندگی، زودتر از خانم دستشان توی سفره نرفت، دروغ نگفته ام. اگر بگویم كوچك ترین توقعی از ایشان نداشتند، دروغ نگفته ام. حتی می توانم بگویم در طول شصت سال زندگی هیچ وقت یك لیوان آب هم از خانم نخواستند."